ჩაი, რომელსაც სული აქვს

ნამდვილი ქართული ჩაი

ვირჩევთ მცირე ჩაის მეურნეობებს, სადაც საკუთარ ბაღს კარგად იცნობენ და ფოთოლს ხელით ამუშავებენ, ასევე აღორძინებულ საწარმოებს, რომელთაგან ბევრს ორგანული წარმოების სერტიფიკატი აქვს.

ხელით კრეფა

ნორჩ ფოთლებს ფრთხილად, მცირე პარტიებად კრეფენ.

ხელით დამუშავება

ღნობა, გრეხა, დაჟანგვა და შრობა გამოცდილი ოსტატების მეთვალყურეობით მიმდინარეობს.

ორგანული მოყვანა

ჩაი სინთეზური პესტიციდებისა და მინერალური სასუქების გარეშე იზრდება.

ცნობილი წარმომავლობა

ვიცით, სად გაიზარდა ჩაი და ვინ შექმნა იგი.

სად იზრდება ქართული ჩაი?

აღმოაჩინეთ რეგიონები, შეადარეთ ჩაი და იპოვეთ თქვენი განწყობის შესაბამისი გემო.

აჭარა

ჩაის ბაღები ზღვასა და მთებს შორის. ისინი ცოტაა და საოჯახო სახელოსნოებში უვლიან.

გურია

საქართველოს მთავარი ისტორიული ჩაის მხარე — ოზურგეთი, ჩოხატაური, ლანჩხუთი, შემოქმედი და ანასეული.

იმერეთი

დასავლეთ საქართველოს მწვანე გორაკებსა და ბაღებში ხელახლა აღორძინებული რეგიონი.

სამეგრელო

კიდევ ერთი წერტილი ქვეყნის ჩაის რუკაზე — წალენჯიხაში შემორჩენილი ფაბრიკით, რომელსაც ლეგენდარული ნარგიზა გვინჯილია ხელმძღვანელობს.

ბუჩქიდან ფინჯნამდე

1. ფოთოლი

   ვკრეფთ ხელით.

2. ღნობა

   ვაშორებთ ზედმეტ ტენს.

3. გრეხა

   ფოთოლი თავის არომატსა და სტრუქტურას ავლენს.

4. დაჟანგვა

   სწორედ აქ ყალიბდება შავი ჩაის ხასიათი.

5. შრობა

   ვაფიქსირებთ გემოსა და არომატს.

ჩაი, რომელმაც შავ ზღვამდე მოაღწია

1893 წელს ჩაქვში ჩინელი ჩაის ოსტატი ლაო ჯონჯაუ ჩამოვიდა. მასთან ერთად საქართველოში ჩაის ნერგები და ცოდნა შემოვიდა — როგორ ექციათ ახალი ფოთოლი ნამდვილ ჩაიდ.

ის ადგილობრივ ოსტატებს ასწავლიდა, როდის მოეკრიფათ ფოთოლი, როგორ დაეღნოთ, დაეგრიხათ, დაეჟანგათ და გაეშროთ.

პირველი მოსავალი 1896 წელს მიიღეს. 1900 წელს კი ჩაქვის ქართულმა ჩაიმ პარიზის მსოფლიო გამოფენაზე ოქროს მედალი მოიპოვა.

თუმცა ამ ისტორიას გაგრძელება აქვს — ნებისმიერ მედალზე უფრო თბილი.

ჩაის გზა ყოველთვის სუფრასთან სრულდება და არა ფაბრიკაში.

ახალი ფოთოლი სასმელად იქცევა, სასმელი კი — სტუმრების მოწვევის, ფინჯნების დალაგებისა და ამ სიტყვების თქმის საბაბად:

გამარჯობა. დაჯექი, ჩაი დავლიოთ.

დღეს, ას წელზე მეტი ხნის შემდეგ, ეს ისტორია პატარა საოჯახო ჩაის ბაღებში — პოსტსაბჭოთა მექანიზებული წარმოების მემკვიდრეობაში — და მცირე აღორძინებულ საწარმოებში გრძელდება, სადაც ჩაის ხელით კრეფენ და გვერდით მჯდომი ადამიანებისთვის აყენებენ.