ჩაი, რომელმაც შავ ზღვამდე მოაღწია

1893 წელს ჩაქვში ჩინელი ჩაის ოსტატი ლაო ჯონჯაუ ჩამოვიდა. მასთან ერთად საქართველოში ჩაის ნერგები და ცოდნა შემოვიდა — როგორ ექციათ ახალი ფოთოლი ნამდვილ ჩაიდ.

ის ადგილობრივ ოსტატებს ასწავლიდა, როდის მოეკრიფათ ფოთოლი, როგორ დაეღნოთ, დაეგრიხათ, დაეჟანგათ და გაეშროთ.

პირველი მოსავალი 1896 წელს მიიღეს. 1900 წელს კი ჩაქვის ქართულმა ჩაიმ პარიზის მსოფლიო გამოფენაზე ოქროს მედალი მოიპოვა.

თუმცა ამ ისტორიას გაგრძელება აქვს — ნებისმიერ მედალზე უფრო თბილი.

ჩაის გზა ყოველთვის სუფრასთან სრულდება და არა ფაბრიკაში.

ახალი ფოთოლი სასმელად იქცევა, სასმელი კი — სტუმრების მოწვევის, ფინჯნების დალაგებისა და ამ სიტყვების თქმის საბაბად:

გამარჯობა. დაჯექი, ჩაი დავლიოთ.

დღეს, ას წელზე მეტი ხნის შემდეგ, ეს ისტორია პატარა საოჯახო ჩაის ბაღებში — პოსტსაბჭოთა მექანიზებული წარმოების მემკვიდრეობაში — და მცირე აღორძინებულ საწარმოებში გრძელდება, სადაც ჩაის ხელით კრეფენ და გვერდით მჯდომი ადამიანებისთვის აყენებენ.